Altijd aanwezig maar niet altijd gezien. Als ik stil ben kan ik haar horen. Ik heb ook die andere kant. Die stem die altijd weer een stelling wil innemen gebaseerd op een fundament van eerdere reacties. Die stem weet ondertussen wel dat de ziel altijd naast hem staat. Maar wil hij haar aan kijken is de vraag. Bij momenten vreest hij haar en zoekt hij liever zijn verstrooiing elders. Soms vergeet hij haar voor even. De ziel heeft dit speciale vermogen te praten zonder woorden. Ze doorboort in...

Na mijn vorige post heeft het thema me niet losgelaten. Integendeel. Deze week heb ik effectief meer dan anders mijn aandacht open gehouden voor de inspiratie waar ik over schreef. Het reikt evenwel verder dan dat. Het is alsof een diepe herkenning in mij zich ervan bewust is dat het effectief allemaal niet om mijn doelen draait en dat ik als hoogste verwezenlijking enkel mezelf ontvankelijk hoef te houden voor diezelfde dynamiek van inspiratie. Dat dit het hele punt is. Het herkennen ervan...

Sommige dagen lukt het niet. Dan zit ik voor de computer omdat ik absoluut iets wil schrijven. Dan komt er zo goed als niets en alles wat komt voelt raar. Alsof ik iets probeer af te dwingen. Na enkele zinnen op papier voelt alles wrang en saai. Meestal weet ik op voorhand al dat er “iets” te kort is. Alsof ik probeer vals te spelen. Een soort van onwennig en ongemakkelijk bloot staat in afwachting van een moment dat ik graag wil maar dat niet lijkt op te dagen. “Omdat ik het graag wil” is de...