Losse gedachten 16/07/2026

Ik borduur verder op mijn vorige post.

Het origineel is waarheid als in onaangetast, de staat voor enige verdeeldheid. Elke afgeleide versie van waarheid is een leugen (klein of groot), hetzij de corruptie waar ik vorige keer over schreef. Niemand is hier vrij van.

Corruptie of leugen is al wat niet 100% waar is. Al wat niet 100% waar is bezit een interne verdeeldheid en ervaart een spanningsveld tussen beide polen. De waarheid vs wat daarvan afwijkt. Er is geen vorm zonder spanning. Er is geen bestaan zonder lijden en zonder het zoeken naar verlichting, naar ontspanning. Het is de motor die het leven bepaalt.

Het origineel schept zonder stoppen vormen en bouwt zo de druk op in en met alles, dat op zijn beurt zoekt en stroomt richting manieren om van die druk af te komen, richting een punt van rust dat in de schepping zelf nooit volledig kan ervaren worden. In verdeeldheid is er geen rust. In leven is er geen rust.

Het origineel is vrij van eigen belang want eigenbelang vereist een besef van Ik vs een ander. Wat niet verdeeld is heeft geen eigen belang en heeft geen noden die moeten gevuld worden. Het is wat het is. Rust.

Vandaar dat ik zeg dat het de natuur is van het origineel te scheppen. Het is de aard ervan. Het houdt niets voor zichzelf en (ver) deelt zich in de oneindigheid en eeuwigheid doorheen de steeds veranderende vormen van zijn schepping.

Als je het mij vraagt is dit ook de reden waarom het woord liefde vaak uitgesproken wordt als men probeert het origineel te duiden. Vrij zijn van eigen belang en jezelf verdelen wordt gezien als pure liefde. Pure liefde kan zoals het origineel zelf niet gekend zijn of omschreven. Hier in de schepping is niets vrij van eigenbelang en dus in zekere mate al een corruptie van die pure liefde of de aard van het origineel.

Als corruptie over pure liefde spreekt neem ik dat graag met een korreltje zout.

Niemand kan het origineel kennen.

Hoe zouden wij het origineel kunnen kennen als we het origineel niet zijn, maar enkel een expressie ervan? We kunnen wel fantaseren en allerlei ideeën op het vermeende origineel kleven, maar uiteindelijk maken we er dan aan beeld van, een vorm. Een beperking. Een eigen schepping. Een leugen. Vormen zijn deel van de schepping, een expressie van het origineel maar niet het origineel zelf.

Wordt vervolgd.

Nog een fijne week!

Foto door Ramon Karolan: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/30506524/