top of page

Het fundamentele verlangen 4/01/2024




Ignorance is a bliss hoor ik wel eens. Onwetendheid is gelukzaligheid. En dat klopt. Voor God als het ware aan je deur klopt en het onmeetbare en ongekende actueel wordt is het leven vrij simpel: Streef je dromen na, overwin obstakels, schaf spullen aan, werk aan jezelf, eet gezond, bouw relaties op, doe wat sport en be happy. Dit is de succes formule die menig Guru of lifestyle coach verkoopt en die de meeste mensen het liefst horen.


We leven in een wereld van vormen. Wijzelf hebben ook een vorm. Vormen zijn begrensd en tijdelijk, ze vervallen. Hoe we het ook draaien of keren en hoe we ook proberen dit te omzeilen, we voelen allen die begrenzing om ons heen. Al onze zintuigen doen maar 1 ding: Dat wat ons begrenst waarnemen. Ook onze gedachten zijn begrenzend, want ze omschrijven ons en reduceren alle opties tot 1 verhaallijn die door diezelfde gedachten keer op keer bevestigd wordt. Zonder vormen zou er geen schepping zijn. Vormen (de schepping) komen voort uit het vormloze (God) en keren ernaar terug. Al wat vorm heeft is onderhevig aan deze kracht en is gelijktijdig ook een weerstand ten opzichte van God. De vorm wil zijn vorm bewaren ten opzichte van de aantrekking naar het vormloze dat ogenschijnlijk ook zijn einde betekent: God. Vorm en weerstand gaan hand in hand.


Enkel God is onbegrensd en gezien wij een stukje van zijn schepping zijn zit diep in ons een een verbinding tot hem, een herinnering. Gelijktijdig ervaren we ook de begrenzende materie en de weerstand hiervan. In ons diepste zelf willen we die weerstand niet. We verlangen terug naar het weerstandsloze wat uiteindelijk God is, want God is vormloos en dus weerstandsloos.

Hieruit ontstaat bij ons het idee dat "iets" nog niet af is. Een stukje ongemak. Een pijn. Als een vuur dat niet kan geblust worden. Een onvervuld verlangen. We beleven altijd een zekere spanning in onszelf die niet lijkt weg te gaan. In onze verwarring gaan we op zoek om dit verlangen te vervullen in dit aardse bestaan vol begrenzing. We proberen onbewust God te realiseren door te consumeren. Een paradox, het is onmogelijk om God, het vormloze te realiseren via het zoeken naar een vorm. Hoe meer vormen je immers toevoegt aan je bestaan, hoe groter de weerstand zal worden die je ervaart langs binnen en hoe verder je van God komt te staan in ervaring.


De poging om het fundamentele verlangen naar God met aardse beloftes te bevredigen in plaats van het verlangen zelf te beleven en te verdiepen doet ons wegkijken van God en de verkeerde richting in gaan. Gezien geen enkele materiële ervaring het fundamentele verlangen echt langdurig kan verdringen lopen velen uiteindelijk vast in een gevoel van zinloosheid en ontgoocheling van dit aardse bestaan. Keer na keer proberen ze via de materiële of mentale weg een oplossing te vinden voor het brandend verlangen dat steeds weer de kop opsteekt. Onbewust maken ze het hiermee erger.

Als mens dragen wij zowel wat ons begrenst met ons mee als dat wat onbegrensd is. Bewustzijn is lastig, geloven is lastig. We worden hier op aarde als het ware in 2 richtingen getrokken.


Je kruis dragen betekent voor mij meester worden van je fundamenteel verlangen en het inzicht ontwikkelen dat het niet mogelijk is om via aardse weg fundamentele bevrediging te vinden. In plaats van "zoveel mogelijk" komt de nadruk dan te liggen op "zo gaat het ook wel" want diep vanbinnen weet je dat het fundamentele verlangen nooit weg kan gaan door "steeds meer". Pijn, verlangen, lijden en ongemak zijn onvermijdelijk. Zo lang we vorm hebben zal dit erbij horen. Vraag is of we het erger maken of niet.


Op die momenten van inzicht voel ik vaak een verdriet, een ontgoocheling, een soort nostalgie naar een wereld die niet meer bestaat, waar ik ooit ook helemaal in geloofde. Ignorance is a bliss. Als God actueel wordt in je leven dan vallen tal van illusies (oude vormen waar je aan vast hield) uiteen. Dit kan een moeilijke fase zijn die lang kan duren. Waar het oude verdwijnt komt iets nieuws in de plaats, iets dat een stukje dichter bij God staat dan het oude, maar daarom niet altijd makkelijker. Bovendien moet je door een fase waar heden en toekomst heel onduidelijk zijn, want oude patronen bieden niet langer ondersteuning. Het is dus bitter zoet, maar toch heel echt en ik zou het voor geen geld ongedaan willen maken. Liever een echte wereld dan een vat vol illusies.


Wie op de hoogte wil blijven van mijn nieuwe publicaties op deze post kan zich hier inschrijven.



17 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page